Ik had een vraag aan Toluna (een online community waarvan ik lid ben, en waarbij ik door het invullen van enquêtes voor bol.com cadeaubonnen spaar). Dus ik denk, ik stuur even een mailtje via de website. Krijg ik deze reactie terug...

Een herkansing, maar wederom een culinair drama.

*in prullenbak gooit*

En kom nou niet met ezel/steen... dit betreft namelijk een pizza, en geen steen.

Deze week ben ik een weekje alleen thuis, want werner1984 bevindt zich momenteel op zo'n 4700 kilometer afstand. Hij is namelijk voor een studiereis afgelopen zondag héél vroeg vertrokken naar Kaapverdië, een eilandengroep voor de kust van Afrika (nabij Senegal). Op die dag om 6:00 uur 's morgens was het voor hem en ± 30 collega's van andere reisbureaus verzamelen op Schiphol, voor het vertrek rond de klok van 8 uur met een toestel van ArkeFly. De vlucht is prima verlopen en ik heb begrepen dat het er momenteel erg warm is

Gelukkig hoef ik me niet heel alleen te voelen want natuurlijk houden Moby en Jamie me 's avonds wel gezelschap -- hoewel die toch ook een beetje uit hun doen zijn, ze zijn natuurlijk niet gewend dat er maar één blikopener rondloopt in plaats van twee. En behalve dat staat er toch ook best wel heel wat op de agenda. Namelijk, vriendjes en dinnetjes vinden me momenteel wel een beetje zielig omdat ik de hele week alleen moet doorbrengen, daardoor mocht ik vanavond bij de Oosteindse Vriendjes de maaltijd mee nuttigen en de avond doorbrengen. Na enige vertraging (wegens de drukste avondspits van 2009 tot nu toe) was ik zo rond 18:20 in het nabijgelegen dorp waar de Chimmichurri al op tafel stond. Ik én zij hadden erop gerekend dat ik al wat eerder zou arriveren, waardoor de buikjes knorden en het eten ietwat eerder klaar was dan mijn aankomsttijd -- maar dankzij de über-culinaire vermogens van de gastheer is het allemaal in orde gekomen. Waarvoor dank, en hulde!

Morgenavond ga ik met een paar collega's op kraamvisite bij een andere collega die onlangs een zoontje heeft gekregen, en omdat het dan onpraktisch is om eerst van Tilburg naar Oosterhout, daarna weer naar Tilburg en vervolgens terug naar Oosterhout te rijden, hebben we kunnen regelen dat de tijd tussen het werk en de visitie in Tilburg zal worden gespendeerd. Morgen verwacht ik wel iets eerder thuis te zijn dan vandaag, dus dan wordt het een avondje bankhangen met één of twee katten op schoot en de televisie op een leuke film ofzo. Dan zal er ongetwijfeld nog een bezoekje aan ons thuis en aan Karin, Ivo en Emma in zitten, waarna het onderhand alweer weekend is. Zaterdag komt Danique een nachtje logeren dan ga ik de laatste dag van het aanstaande weekend wederom richting de luchthaven van Amsterdam om de wereld- c.q. studiereiziger op te halen. Kortom, een aparte week maar ik vermaak me wel

Vandaag is niet zo'n fijne dag. Ik ben vanmorgen namelijk, met een scherpe pijn in mijn onderrug om onverklaarbare redenen, vanaf mijn werk in Tilburg terug naar huis gegaan nog voordat ik überhaupt ingelogd was.

Inmiddels zit ik een goede anderhalf uur thuis en heb ik zojuist contact met de huisarts gehad; ik heb wat ze noemen een . Bij de minste of geringste doodnormale beweging (zoals bijvoorbeeld het optillen van een kopje koffie van het aanrecht, of het liften van de toiletbril) schiet er een pijnscheut door mijn onderrug die aanvoelt alsof iemand er overdwars een mes in steekt.

Van de dok heb ik drie verschillende soorten medicijnen voorgeschreven gekregen, namelijk een ontstekingsremmer, een pijnstiller én een spierverslapper. Behalve deze apothecaire ondersteunig is het devies vooralsnog: RUST, RUST en nog eens RUST. Met een beetje geluk ben ik dan over een dag of 5 van de pijn af, maar het zou ook zomaar eens twee weken (!) kunnen duren.

We hopen er maar het beste van...

Ik moet eerlijk zeggen, dat ik de Prullenbak van Windows over het algemeen maar een onhandig ding vind. Maar nu...

Al enige tijd gebruik ik een bijzonder handig programma, KeePass, om mijn gebruikersnamen en wachtwoorden te beheren. Op die manier heb ik die info makkelijk mobiel én meteen als backup bij de hand op een USB-stick. Versleuteld, dat wel, dus ik hoef nog maar één wachtwoord in te voeren en ik heb meteen toegang tot alle opgeslagen data. Een automatisch synchronisatieprogramma zorgt er dan voor dat de versie van de database op de USB-stick, gelijk blijft aan de versie op mijn PC.

Tot zover het handige.

Ik kwam er zojuist achter dat de USB-stick waarschijnlijk per ongeluk te vroeg, met een open bestand, losgekoppeld is geraakt. Daardoor bleek de database corrupt en niet meer leesbaar. Kan gebeuren, geen paniek want er is nog altijd een backup op de PC. Maar, wat blijkt nu... de synchronisatie was inmiddels uitgevoerd, dus ook die database bleek corrupt te zijn! Al mijn gebruikersnamen en wachtwoorden weg!

Toen kwam het lumineuze idee...



Gelukkig heb ik ooit, in een helder moment, het synchronisatieprogramma zo ingesteld dat het, vóórdat een bijgewerkte versie wordt weggeschreven, het te vervangen bestand in de Prullenbak terecht komt. Dus na even zoeken had ik gelukkig alles weer terug. Maar éven is het een paar minuten stressen, alsof je net je portemonnee met alles erin in een straatput hebt laten vallen!

Fok.nl:

Buma/Stemra heeft onder druk van boze internetgebruikers de tariefregeling voor het plaatsen van muziekvideo's aangepast. Zo blijft het gratis voor particulieren om bijvoorbeeld YouTube-filmpjes op Hyves te plaatsen. Voor bedrijven gaan wel kosten in rekening worden gebracht.

Vorige week kondigde de auteursrechtenorganisatie aan dat alle internetgebruikers een taks moesten betalen voor het plaatsen van muziekvideo's op een blog of hyves. Het plaatsen van zes filmpjes zou 130 euro gaan kosten.

Buma/Stemra meldt in een persbericht: "Buma/Stemra blijft van mening dat er een vergoeding dient te zijn voor auteurs en componisten van muziek voor het gebruik van hun werk, ook op het internet. Om tot een dergelijke vergoeding te komen gaat Buma/Stemra in overleg met betrokken partijen."

Wie een vlucht boekt bij Ryanair moet vijf euro creditcardkosten betalen per ticket en per persoon. Dit kan ook gratis door de optie Visa Electron te selecteren. Deze kaart is echter niet beschikbaar in Nederland, maar via een Engelse site is het wel mogelijk om op deze manier te betalen. Mede-internetter Bart Frouws heeft een duidelijke handleiding online gezet, en daar wilde ik graag mijn bloglezers toch even op wijzen -- reizen voor €0,01 met Ryanair wordt zo wel degelijk mogelijk!

Meer info: BartFrouws.nl -- dankzij deze site hebben wij voor onze trip naar Stockholm €40 bespaard!

Auteursrechtenorganisatie Buma/Stemra komt vanaf januari met nieuwe regels met betrekking tot het auteursrecht van muziek en filmpjes op websites.

Vanaf 2010 mag je niet meer zomaar YouTube filmpjes op je website of blog plaatsen. Er moet dan betaald worden voor copyrights van mp3’s, ringtones, video’s en streams. Voor commerciele internetbedrijven wordt dit versimpeld. Maar voor particuliere websites en blogs is het heel vervelend. De nieuwe regels leiden nu al tot veel onduidelijkheid en rechtsongelijkheid. Want Buma/Stemra maakt geen onderscheid tussen commercieel en niet-commercieel gebruik: ook een weblogger die met zijn online dagboek geen geld verdient, moet een vergoeding betalen voor de licentie.

In de donderdag verschenen folder vermeldde de Buma/Stemra onder andere een tarief voor het embedden van muziek op websites, bijvoorbeeld in de vorm van een YouTube filmpje. Voor maximaal zes van zulke filmpjes moeten eigenaren van websites 130 euro per jaar afdragen. Wie meer gebruikt, moet ook meer betalen.

SP-kamerlid Arda Gerkens: "De kansen voor muzikanten om hun muziek op internet onder een groot publiek te verspreiden, worden compleet de grond ingeboord."

Niet dat ik nou zo vaak een filmpje of mp3 op mijn blog plaats, maar...

Inmiddels is het oktober en de dagen worden steeds korter. Tegen de tijd dat ik 's morgens bij de bushalte ben wordt het licht, en als ik 's avonds de drempel van de voordeur passeer is het onderhand alweer donker. Nog eventjes en de wintertijd (eigenlijk de 'gewone' tijd, dat vergeten we nog wel eens) gaat weer in en dan leidt de gemiddelde Nederlander weer een mollenbestaan -- grotendeels in het donker dus. Het heeft ook wel weer een voordeel; je bent minder snel geneigd om 's avonds nog buiten te gaan zitten of zo, dus we zoeken de gezelligheid van binnenshuis meer op. En dat heeft ook wel weer wat!

Toch zijn we regelmatig buitenshuis te vinden. En dan niet alleen buiten de grenzen van het huis (de muren), maar óók buiten de grenzen van het land. Op 22 september namelijk hebben we samen met onze Oosteindse Vriendjes een flitsbezoek gebracht aan de Britse hoofdstad, Londen. Dankzij een leuke aanbieding van de Ierse 'Veolia in de lucht' oftewel Ryanair, konden we voor een paar centen op en neer van Eindhoven Airport (vertrek 9:25 uur) naar Stansted Airport en vervolgens met de bus naar Liverpool Street in hartje Londen. Twee uur na vertrek vanaf Eindhoven waren we in het centrum en trokken we ons plan. Stap 1: Starbucks op Salisbury Avenue! Na een lekkere kop koffie (of vergelijkbaar) besloten we om met de Tube richting Kensington te gaan en brachten we een bezoek aan het wereldberoemde warenhuis Harrods. Daar hebben we ons vergaapt aan alle luxe die daar ook anno 2009 geëtaleerd wordt, en dan met name in de kelder waar zich de Food Hall bevindt. "Amazing" dekt de lading niet, echt ongelooflijk wat daar allemaal te zien is en hoe prachtig het is aangekleed en uitgestald. Alleen dat is al een reden om een bezoek aan het warenhuis te brengen, hoewel ook de kerstafdeling (protserig en ) wel de moeite waard is. Na een klein uurtje hadden we ook dat wel weer gezien en zijn we via Oxford Street, Regent Street, Piccadilly Circus en (wederom de Tube naar) Westminster even naar Ben gaan luisteren. Hij deed het nog. Daarna werd het tijd om terug naar de bus te gaan, want om 17:15 lokale tijd vertrok het vliegtuig weer terug naar Eindhoven. Voor de tweede maal op één dag werden de horloges en GSM's bijgesteld naar de juiste tijdzone en na een maaltijd bij Wok Plaza in Rijen kwam een eind aan een intensieve maar gezellige dag.

Niet lang daarna, namelijk op zaterdag 26 september, hebben we opnieuw een vliegreis gemaakt maar deze keer met zijn tweetjes en wel naar... Barcelona! Nadat we Moby en Jamie voor een paar dagen hadden weggebracht (met een omweg wegens de weekendafsluiting van de A2 bij Zaltbommel) konden we op ons gemak naar Schiphol om kort na het middaguur te vertrekken met transavia.com. Een uurtje of twee later landden we met de Sagrada Família in het zicht op de luchthaven van El Prat bij de Catalaanse hoofdstad. We hadden (vanuit Nederland al) een auto gehuurd waarmee we een uurtje (100 kilometer) reden naar het zuidelijker gelegen Salou, waar ons vakantiehotel stond. Meteen de eerste avond al, moe van de lange reis, kregen we een telefoontje vanuit Nederland wat ineens heel ver weg leek; Karin was ineens een heel stap dichterbij de bevalling want... de vliezen waren gebroken! Dan slaap je ineens toch een stukje onrustiger, want je zit toch zo'n 1500 (?) kilometer verderop en we hadden juist niets gepland medio oktober om dáárbij te kunnen zijn. Uiteindelijk hebben we ons daar maar bij neergelegd en een dag later, op 27 september, is de prachtige geboren.

Is ze niet geweldig?!

Enfin, uiteindelijk was die zondag ook de dag dat we in Barcelona waren (druk, rumoerig, chaotisch en op een of andere manier ook maar desondanks wel een leuke dag). Maandag zijn we naar PortAventura geweest, een attractiepark waar normaal €44 voor moet worden neergeteld maar dankzij het Efteling-abonnement mochten we gratis naar binnen. En ook daarvoor geldt: leuk, dat wel, maar . De laatste volledige dag in Spanje (dinsdag) wilden we in eerste instantie naar Valencia gaan, maar omdat dat schijnbaar lastig is om vanuit Salou per trein te doen (en daarnaast haast onbetaalbaar, €75 per persoon voor een retourtje in de express-trein) zagen we daar uiteindelijk vanaf en deden we een jeep-safari in plaats daarvan. Met een maffe Brit in de jeep als bestuurder en een even zo maffe Belg in de tweede jeep, zijn we een hele dag op tour geweest in de binnenlanden van Catalonië. Erg leuk om te doen en mooi om het land zo eens van een andere kant te zien. We zijn op plaatsen geweest waar je anders niet komt en dat was zeker de moeite waard! Aan het eind van de dag waren we aardig verkleurd en compleet afgemat want het is best intensief om de hele dag in de achterbak van zo'n jeep te zitten... achteraf maar goed trouwens dat we niet naar Valencia zijn geweest want op het Spaanse nieuws zagen we diezelfde avond dat het in die stad en de regio ten zuiden daarvan door noodweer op sommige plaatsen 40 centimeter water in de straten stond! Compleet verzopen dus!

Nu hebben we binnenkort toch ook weer een paar sociale dingetjes op de kalender staan, namelijk diverse bezoekjes aan familie en vrienden, uitstapjes en allerlei andere leuke dingen, maar vooral ook wel wat lekker avondjes op de bank, onderuitgezakt met een kop thee bij de televisie of incidenteel een boek (met als verwachte uitgave op 30 oktober 'Het Verloren Symbool' van Dan Brown)... maar we zouden allan24 en werner1984 niet zijn als er ook niet een paar uitstapjes op het programma stonden Zo gaat Werner de eerste week van november op studiereis naar de (jawel), verderop in die maand staat er met onze eerdergenoemde Oosteindse Vriendjes een lang weekend op het programma (, zoals ze in Den Haag zeggen) en in maart 2010 (lijkt ver weg, maar valt best mee) gaan we met diezelfde Oosteindse Vriendjes naar de Zweedse hoofdstad . Waar doen ze 't van, hoor ik je denken? Nou, als ik je vertel dat een retourvlucht van Brussel(-Zuid, dus Charleroi) naar Stockholm (Skavsta) kost inclusief alle toeslagen, de bustransfer van het vliegveld naar de stad (een rit van 5 kwartier) retour en 3 nachten in een 5***** hotel op het meest centrale eiland Gamla Stan voor omgerekend ongeveer ....... dan kun je nog eens lekker weg!

En zo kan het ineens gebeuren dat er ruim 3 weken geen posts verschijnen hier op Nul 162... maar, ik leef nog en het weer tijd voor een blog! De afgelopen tijd zijn er best wel heel wat leuke, spannende of noemenswaardige dingen gebeurd die eigenlijk wel een meldinkje waard waren, maar tot op heden is het er gewoon eenvoudigweg niet van gekomen. Bij deze dan een korte samenvatting van de afgelopen paar weken.

Om te beginnen hebben we natuurlijk al aardig wat eindjes gereden in onze nieuwe auto. En ik moet zeggen, hij rijdt echt heerlijk! Het eerste uitstapje dat we ermee gemaakt hebben was relatief dicht bij huis. Namelijk, op 8 augustus hebben we een bezoek gebracht aan de Zomeravond-Efteling. Iets wat we vorig jaar al eens hebben gedaan met een oom, tante en neefje van mij, en toe zeker voor herhaling vatbaar bevonden werd. Dus dit jaar gingen we op herhaling, maar dan met de brouwerkes erbij. Ook anderen waren gevraagd, maar om planningstechnische redenen konden die er niet bij zijn. Wellicht volgend jaar..?? Hoe dan ook, het was een bijzonder gezellige en daarom zeer geslaagde zomeravond!

Verder zijn ik en Werner nog samen met zus Karin een middagje op stap geweest. Al wéken geleden hadden we afgesproken om dat te gaan doen, maar wegens drukte in beide agenda's hadden we nog geen datum kunnen vastleggen. Uiteindelijk was het er afgelopen dinsdag toch van gekomen en zijn we met zijn drieën (Ivo was aan het werk) naar o.a. Baby-Dump in Eindhoven geweest. Voor diegenen die het niet kennen; het is geen plek waar je baby's kunt dumpen maar een winkel die gespecialiseerd is in baby-artikelen. Hoewel de naam anders doet vermoeden is het niet vergelijkbaar met een rommelige legerdump, maar die naam zal waarschijnlijk de indruk moeten wekken dat babyartikelen tegen dumpprijzen verkocht worden. In die zin overdrijven ze wel een beetje, maar het moet gezegd: voor zover ik er kijk op heb zijn de prijzen inderdaad wel vrij redelijk voor wat ze aanbieden. Uiteindelijk zijn we na een middagje shoppen, niet alleen bij BD maar ook in het nabijgelegen Winkelcentrum Woensel, met letterlijk tássen vol weer naar Oosterhout gegaan. Zo hebben we onder andere gekocht: een winterjasje, luiers, washandjes, een warmtekruik, kruikenzak, beddengoed, flessenwarmer, flessen-sterilisator, matrasdekjes, matrasbeschermhoezen, een camping- c.q. logeerbed en weet ik veel wat allemaal nog meer. Een hele bups Avent-drinkflessen die we weer van fapa_tasja hebben overgenomen hadden we ze ook al cadeau gedaan, dus al met al zijn ze nu een heel eind met de baby-uitzet wat dat betreft. Leuk om samen uit te zoeken, en nog leuker om Karin (en naar ik aanneem ook Ivo ) daar blij mee te maken. Het zijn toch al dure tijden, zeker met een baby op komst!

Ook was het vorig weekend tijd voor de jaarlijkse (maar voor ons eigenlijk éérste -- hoewel dat geheel aan onszelf lag) barbecue bij onze Oosteindse Vriendjes. Met dank aan de weergoden die ons ook op die dag goed gezind waren, was het vlees lekker, het bier (of andere dranken, waaronder BosMarathon) goed koud en het gezelschap ook echt zijn naam eer aan (in de zin van: ook écht gezellig). Met zowel oude bekenden als tot kort daarvoor onbekenden hebben we gezellig zitten kletsen, goed gelachen en werd het uiteindelijk nog best laat.

Oh ja, óók in de eerste twee weken van augustus is bij ons KPN Glasvezel aangesloten. Dus sinds kort kijken we TV, surfen én bellen we via glasvezel. 't Is nog even nakijken of de telefoon helemaal goed werkt (soms lijkt het erop alsof mensen ons niet kunnen bereiken dus misschien staat er in de instellingen iets niet helemaal goed) maar anders dan dat: tot nu toe alles naar tevredenheid. Bijkomend voordeel: we zijn nu hélemaal van Ziggo af......

Verder nog nieuws? Nou, ja eigenlijk wel... maar meer daarover volgt binnenkort. Eerst maar eens even gaan voorbereiden op een korte nacht -- morgenochtend vroeg, héél vroeg zelfs, vertrekken we namelijk voor een mini-break naar de Duitse hoofdstad Berlijn! Een verjaardagscadeautje van Werner en ondanks het vroege vertrek hebben we er erg veel zin in!

Gisteren ben ik samen met zustertje, voor het eerst in máánden, weer eens naar de bioscoop geweest. Onlangs is namelijk een film uitgebracht die wij allebei graag wilden zien, namelijk: Harry Potter and the Half-Blood Prince. Deze film heeft in Nederland een bioscooprecord gebroken: het hoogste aantal bezoekers bij de openingsdag (ruim 113.000), en het hoogste aantal bezoekers op één dag ooit. De film heeft ruim $104 miljoen opgebracht tijdens de wereldwijde première.


In de film blijkt dat de tovenaarswereld er heel anders uitziet dan enkele jaren terug, toen Harry Potter voor het eerst op Hogwarts (de tovenaarsschool) kwam. Het verhaal vond ik erg sterk verfilmd, niet alleen de acteurs zijn volwassener geworden maar ook de visuele effecten zijn behoorlijk indrukwekkend. Het verhaal wordt op een boeiende manier neergezet en een van de hoogtepunten van het verhaal (het moment dat de Dumbledore wordt vermoord door Snape) zorgde ervoor dat de hele zaal stil werd... niemand durfde ook maar te kuchen!

De bioscoop waar we dit gezien hebben, was de nieuwe MustSee in Breda. Dit is een van de grootste bioscopen van Brabant en ik moet zeggen, in verhouding met zijn voorgangers Casino en Grand in Breda een ware verademing. Ruime stoelen, ruime zalen, prima beeld en geluid, airconditioning... eigenlijk alles wat de oude filmzalen niet hadden...

Na ruim 2,5 uur genieten van de film was het weer afgelopen en we hebben ons goed vermaakt!

Al sinds enige tijd dachten we er over om onze Peugeot 106 uit 2000 te gaan vervangen voor een nieuwe(re) auto. Mede omdat de APK + een onderhoudsbeurt er weer aan zaten te komen, in september, hadden we ons voorgenomen om dat ergens in juli of augustus van 2009 of 2010 te gaan doen. Om toch een beetje een idee te hebben van de inruilwaarde van de Peugeot, heb ik woensdag samen met brouwerke een bezoek gebracht aan zowel de Peugeot- als Toyota-garage, en zodoende een beeld gekregen van hoe het w.b. de aanschaf van een nieuwe auto in elkaar steekt.

Kort gezien kwam het erop neer dat we voor een nieuwe Peugeot 107 € 9300, en voor een nieuwe Toyota Aygo € 9700 zouden moeten bijleggen. Dat leek ons op zich wel een reële prijs, maar toch is het niet een 'pakje boter' dat je bij de supermarkt aanschaft dus daar gaat dan even wat denkwerk overheen.

Een dag later viel uiteindelijk het besluit, toen we tot de ontdekking kwamen dat er bij een garage in Drunen een Aygo uit juli 2008 te koop stond, die we met een (flink!) lagere bijbetaling dan € 9700 konden aanschaffen. Na enige keren heen en weer gebeld te hebben, was het dan uiteindelijk rond, dus sinds afgelopen donderdag zijn wij in het gelukkige bezit van een knalrode Toyota Aygo!

Vandaag was ik lekker een dagje vrij. Met heerlijk weer buiten (droog, iets wind, 24 graden) leek het me een goed idee om vanmiddag eens in de tuin aan de gang te gaan. Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik een tuin op zich best oké vind, maar een tuin staat minder hoog op mijn favorietenlijstje. Maar om te voorkomen dat het spreekwoord 'van uitstel komt afstel' bewaardheid wordt, zette ik mij vanmiddag over mijn groen- en grondweerzin heen en begon met het uitschoffelen van onkruid.

Een goede drie kwartier later waren zowel de voor- als achtertuin redelijk onkruidvrij (onkruid-arm is eigenlijk een betere term) en besloot ik dat het na anderhalf jaar eindelijk eens tijd werd om wat planten in de tuin te zetten. Dus, op naar het tuincentrum!

Bij Groenrijk aangekomen heb ik uiteraard eerst nagevraagd of het überhaupt wel oké is om in juli planten in de tuin te gaan zetten. Ik bedoel, ze verkópen ze natuurlijk wel bij het tuincentrum, dus dat zegt eigenlijk wel genoeg, maar wegens mijn niet zo groene intuïtieve vermogen ga ik misschien helemaal aan de nodige voorzorgsmaatregelen voorbij. Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik met een karretje vol planten en zakken tuinaarde richting de kassa kon, waarna het plaatsen kon gaan beginnen!

Ik ben uiteindelijk thuisgekomen met:
- Lavendel
- Kattenstaarten
- Globebloemen 'Orange Princess'
- Incalelie 'Orange King'
- Bergamot
- Hosta
- Guldenroede
- Hydrangea 'Grandiflora'

Enkele namen zeggen me op zich helemaal niets, maar met foto's op de voorkant en de tekst achterop de kaartjes kom je gelukkig een heel eind. Ben benieuwd wat ze gaan doen; wordt het een drama, dan kan er altijd nog beton in!

1. The Essential Michael Jackson
Michael Jackson
2. Thriller
Michael Jackson
3. Off the Wall
Michael Jackson
4. Number Ones
Michael Jackson
5. Thriller (25th Anniversary, Zombie Cover)
Michael Jackson
6. Far (Bonus Track Version)
Regina Spektor
7. Transformers
Revenge of the Fallen the Album (Original Soundtrack)
8. The E.N.D. (The Energy Never Dies)
Black Eyed Peas
9. Michael Jackson: The Ultimate Collection
Michael Jackson
10.Bad
Michael Jackson

Je kunt het óók overdrijven natuurlijk. Maar zagen we zoiets ook niet in 1991 toen Freddie Mercury overleed?

Eens in de zoveel tijd bestellen we wat via internet, met name wanneer het gaat om zaken die je niet eerst fysiek hoeft te bekijken of aanpassen, zoals bijvoorbeeld schoenen of kleding. Het handige is dat je voor de aankoop de deur niet uit hoeft, en het wordt gratis of tegen een kleine vergoeding thuis afgeleverd. In veel van die gevallen vindt de aflevering plaats door TNT post.

Vandaag ligt er een briefje in de brievenbus: van TNT post, want de bezorging van een pakketje is niet geslaagd. Dat is niet zo verwonderlijk, want op vandaag waren we beiden (zoals de meeste mensen in Nederland op een doordeweekse dag) aan het werk en dus niet thuis. Negen van de tien keer als dat het geval is, wordt het pakket bij een van onze buren afgegeven en krijgen we een briefje in de bus dat we het op huisnummer X kunnen ophalen. Werkt prima. Maar niet vandaag; op het briefje staat keurig vermeld dat "de zending de eerstvolgende werkdag (uitgezonderd zon- en feestdagen) opnieuw op uw adres wordt aangeboden. Er is geen tijdsindicatie mogelijk."

Nu weet ik toevallig wat er bezorgd gaat worden, namelijk een doos met daarin kattenbakvulling. Niet zomaar een doos, maar bij elkaar zo'n gewicht van een kilo of 15. Daarmee heeft vandaag de postbode al hierheen moeten rijden, naar de deur moeten sjouwen, terug naar de bus moeten sjouwen, terug naar het sorteercentrum... en morgen moet dat, geheel onnodig, nógmaals! Over inefficiënt gesproken; ik wéét per slot van rekening al dat ik morgen niet thuis ben!

Ik heb een idee voor TNT post.

De meeste mensen met eenzelfde situatie werken gewoon van 9 tot 5 (of iets dergelijks) en zijn dus meestal wel voor 'n uur of 8 thuis. Wat nu als je als consument, door het bellen van een TNT servicenummer of het inloggen via internet vóór een bepaald tijdstip, waarbij je je unieke pakketcode + de cijfers van je postcode en huisnummer (om misbruik te voorkomen) intoetst, kan aangeven dat je er morgen OOK niet bent, en dat het pakket dus gewoon linea recta naar de afhaalbalie van het postkantoor kan worden vervoerd? Dat scheelt een hoop logistieke handelingen (o.a. sorteercentrum, bestelbus, postbode), en dus een hoop brandstof, ergernis bij de bezorger (want "ze zijn weer niet thuis") en ook geld. In deze tijden van crisis lijkt me dat laatste zeker niet onbelangrijk, en met de huidige stand van automatisering ook niet onhaalbaar?

Inmiddels zijn we weer terug in Nederland, en hebben behoorlijk last van . Op de laatste twee dagen van onze vakantie in Florida hebben we een keuze gemaakt uit de parken waar we óf nog een keer heen wilden, óf die we nog niet volledig hadden bezocht vanwege het extreme weer. Met 'extreem weer' bedoel ik dan vooral het extreem warme weer, of anderszins het extreem slechte weer zoals wanneer een Florida thunderstorm het naar buiten gaan onmogelijk maakte.

Op woensdag hebben we daarom nogmaals de rit naar Tampa gemaakt (zo'n 135 kilometer enkele reis). Uiteraard met de airco aan, want al vroeg op de dag was het ontzettend warm. Bij het ontbijt lag de temperatuur al zo rond 27°C bij een strakblauwe lucht en die zou alleen nog maar hoger gaan worden. Later op de dag hoorden we dat het uiteindelijk 37°C is geworden op de thermometers, en de hitte-index (beter bekend als 'gevoelstemperatuur' was maar liefst 44°C geweest. Geen wonder dus dat we het tegen een uur of 3 's middags al helemaal gehad hadden en de rit weer terug naar Orlando maakten! Maar niet zonder onderweg terug een bezoek te brengen aan Starbucks in de plaats met de welluidende naam Thonotosassa, voor een verkoelende frappuccino...



Toen werd het donderdag, de laatste dag voor ons in de USA. Het hotel kende gelukkig een vrij late checkout-tijd van 11.00 uur, waardoor we op ons gemak konden ontbijten en inpakken. Na het inpakken konden we de koffers in bewaring geven bij de receptie van het hotel en besloten we om de laatste dag terug te gaan naar Disney's Epcot (waar we op dag 2 ook geweest waren). Hier hadden we immers alleen het gedeelte gezien, en de overgeslagen. Achteraf blijkt ook deze World Showcase zeker de moeite waard te zijn; de gebouwen en sfeer van diverse landen (o.a. Noorwegen, China, Frankrijk, Italië en Canada) zijn goed nagebootst. In de paviljoens is vaak wel wat te doen en te zien film of anderszins een attractie) die het zeker de moeite waard maakt om ook dát rondje te lopen.

Waar we onder een strakblauwe lucht een attractie 'Maelstrom' in themagebied Noorwegen binnenliepen, stapten we daar zo'n 25 minuten later weer buiten terwijl het weer compleet leek te zijn omgeslagen. In plaats van een strakblauwe hemel zag het bijna zwartgrijs van de wolken en ook de wind begon op te steken. Het was inmiddels half 3, en aangezien we gepland hadden om rond vijf uur op de luchthaven te zijn, leek het ons een goed plan om zo snel mogelijk richting de parking te gaan; dan zaten we in elk geval al in de auto als het eventueel tot een onweer mocht komen. Dus, gauw naar de WC en richting uitgang van het park. Bijna bij de uitgang was het echt bar en boos aan het worden; heftige windstoten bliezen je het loswaaiende zand recht in het gezicht en zorgden dat we amper op onze benen konden blijven staan. Heel kort daarna begon het zodanig te hagelen dat het gewoon zeer deed en we dekking moesten zoeken in een van de vele shops die Disney rijk is.

Toen de hagel enigszins ophield en overging in regen, waagden we een sprint richting de uitgang terwijl het al behoorlijk aan het bliksemen was. Met de shirts al lichtelijk nat van de regen liepen we net de ingangspoortjes voorbij waar de tram naar de parkeerplaatsen al klaarstond, maar precies op het moment dat we daar in wilden stappen ervoeren we een directe blikseminslag op amper 100 meter afstand (en nee, dat is niet overdreven!) De luchtverplaatsing die dat tot gevolg had deed ons omvallen en het lawaai dat gepaard ging met de felle flits was werkelijk oorverdovend! Ik geloof niet dat ik ooit zó geschrokken ben.



Nadeel van dergelijk extreem weer is wel dat in verband met de veiligheid, om geheel begrijpelijke redenen, zo'n beetje alles wat maar met elektriciteit te maken heeft, uit voorzorg wordt stilgelegd. Dus óók de tram die ons naar de auto moest brengen. Dat was even minder, maar goed -- liever wat later bij de auto dan gebarbecued in een elektrisch aangedreven voertuig. Na een goede 20 minuten was het ergste van de thunderstorm wel voorbij en werd het tramverkeer weer hervat. Onze auto stond er nog (die was niet weggewaaid of neergebliksemd) en tegen vier uur waren we weer in het hotel om de koffers op te halen en de korte broek voor een lange te verwisselen. En geheel volgens planning stapten we om 5 uur de vertrekhal van Orlando International Airport binnen, waar we tot ons genoegen constateerden dat de Lufthansa-vlucht van 19.55 uur 'On Time' zou vertrekken!

Na een nachtvlucht van 9 uur landden we om ongeveer 11.00 uur in het Duitse Frankfurt. Met nog geen 2 uur slaap (in etappes van telkens een kwartier tot een halfuurtje) behoorlijk moe, helaas. Maar goed, we waren weer bijna thuis; in Frankfurt wachtten we twee uur op de aansluitende vlucht en tegen half 3 's middags op vrijdag zetten we weer voet op Nederlandse bodem. Vanuit het vliegtuig zagen we al dat het vrij druk was op de weg, en dat bleek geen luchtspiegeling te zijn want vanaf Schiphol tot aan Kerkdriel (tussen Utrecht en 's-Hertogenbosch) hebben we op de A2 zo'n 20 kilometer file gehad. We zijn namelijk eerst naar die plaats gereden (of eigenlijk naar het nabijgelegen Velddriel) om de katten op te halen bij Kattenpension Tommie -- want als wij op vakantie gaan, dan mogen de katten óók op vakantie. Een halfuurtje na het ophalen van Moby en Jamie waren we terug in Oosterhout en konden we gelukkig een hapje eten bij de brouwerkes, want ondanks de vrachtwagenlading aan eten die we als cadeau's op het feest kregen, hadden we natuurlijk geen 'vers' eten in huis. Na de heerlijke spare ribs zijn we, totaal afgemat, naar huis gegaan en lagen rond een uur of 10 's avonds toch in bed. De beste remedie tegen is toch om je zo mogelijk meteen aan te passen aan de tijdzone waar je in komt; echter de dag erna werden we pas rond het middaguur wakker. Hoezo vermoeid...

... maar het was het waard!!

Het weer is dus inmiddels weer een beetje rustiger, tijd voor een blog!

Gisteren zijn we naar het (voor ons) laatste Disney-park geweest, namelijk Magic Kingdom. Dit park vertoont grote overeenkomsten met het Disneyland park in Parijs, inclusief o.a. het grote kasteel van Assepoester. We startten de dag in Adventureland en Frontierland, met eerst een boottochtje door de attractie 'Pirates of the Caribbean', en daarna een tweede boottochtje door een zorgvuldig nagebootste jungle. We hadden toen inmiddels al een FastPass op zak voor Big Thunder Mountain (die een heel stuk minder spectaculair bleek te zijn dan het Franse evenbeeld), en besloten om eerst nog even een tweede FastPass te halen voor de waterattractie Splash Mountain. Onderweg daar naartoe was er ineens een hoop commotie bij een gebouwtje waar snacks en drankjes verkocht werden; er werd geroepen om een stoel, allerlei mensen begonnen te rennen en er zat een, aan de buik te zien, zwangere vrouw van een jaar of 30 met een paniekerige blik op haar gezicht. In eerste instantie hadden we niet in de gaten wat er aan de hand was, totdat we ineens iets roods op de grond zagen liggen en bij de ontredderde vrouw, die inmiddels op een stoel was gezet, bloedsporen langs haar knieën zagen lopen. We hebben weliswaar niet precies gezien wat het nu was dat op de grond lag, maar dat liet zich wel raden... ondanks de temperatuur van ruim boven 30 graden kregen we er gewoon kippenvel van, en de blik in de ogen van de vrouw in kwestie zal ik niet gauw vergeten.

Ook in Disneyland geldt dan, 'the show must go on', nog geen halfuur nadien had een ploeg de omgeving schoongemaakt en liep alles weer zoals daarvoor. Of liep, je kunt beter zeggen 'schuifelde', want het was zo ontzettend druk in het park dat van lopen geen sprake meer was. Bij de meeste attracties zagen we wachttijden van anderhalf uur en ik kan zeggen, bij zo'n felle zon en hoge temperaturen is dat echt geen pretje. Tegen een uur of half 3 hadden we het echt wel gehad (ik bedoel, de attracties die we hier niet gezien hadden staan in Frankrijk ook) en besloten om terug naar het hotel te gaan. Na eerst flink bijtanken (niet de auto, maar onszelf met water) hebben we bij de verkoeling van de airconditioning anderhalf uur liggen slapen, jawel, en dat deed echt goed! Na dit middagdutje hebben we nog een hapje gegeten en gezommen, waarna het tijd was om weer te gaan slapen.

Vandaag dan, dinsdag, werden nóg hogere temperaturen voorspeld. Sterker nog, ze gaan alleen maar verder omhoog deze week, op onze vertrekdag donderdag verwacht men een gevoelstemperatuur van 108°F ofwel 42°C Voor ons reden te meer om de planning voor deze laatste dagen aan te passen en activiteiten tussen 13 en 16 uur te vermijden. Dat is dan ook precies waarmee we vandaag begonnen zijn: activiteiten vermijden (en ik moet zeggen, we zijn er verbazingwekkend goed in )
Na het ontbijt hebben we een wandeling gemaakt naar het direct achter het hotel gelegen SeaWorld. Normaal gesproken nemen Amerikanen overal de auto voor, maar wij vinden het als echte Nederlanders zonde om $12 voor de SeaWorld parking te betalen als je er ook gewoon heen kunt lopen. Zo gezegd zo gedaan, dit alles met het idee om er dan tot ongeveer 14.00 rond te lopen. We begonnen met het bijwonen van de show 'Believe'.

In 'Believe' wordt volgens SeaWorld de 'spirit' in iedereen aangesproken, een term die kijkers van Oprah niet onbekend zal voorkomen. Na enkele feelgood-tranentrekker verhalen over dromen die verschillende mensen hadden en ook hebben waargemaakt, was het tijd voor een stukje patriottisme. Dat is iets waar ze in Amerika niet vies van zijn; zo hadden we eerder deze week al een ervaring bij bar/restaurant Applebees. Er werd een basketbalwedstrijd gespeeld tussen Orlando Magic en de L.A. Lakers op het moment dat we daar aten (nee, niet in het restaurant, maar op de tv's die daar aan stonden ) en voorafgaand werd het Amerikaanse volkslied gezongen door een meisje van een jaar of 7. De messen en vorken blijven dan stil en sommige mensen gaan dan staan, en applaudisseren na afloop. Dat zie ik de gemiddelde Nederlander niet doen voor het Wilhelmus. Zo staan er op diverse plekken langs de weg, vooral bij drukke kruispunten, ook hoge vlaggenmasten waaraan dan een enorme 'Stars & Stripes' wappert zodat iedereen die langsrijdt zich er nog even aan kan vergapen. Zo dus ook bij aanvang van de show in SeaWorld; er werd aan het publiek gevraagd of leden van de Amerikaanse strijdkrachten (army, air force, marines), veteranen, maar ook leden van vergelijkbare instanties van met Amerika geallieerde landen, wilden gaan staan indien mogelijk. De camera's werden op die mensen gericht en als een 'tribute to our heroes' werd door het hele publiek luid geapplaudisseerd en gejuicht. Op ons nuchtere Europeanen komt dat eerlijk gezegd wat vreemd over -- maar hee, wie weet wat die Amerikanen van óns denken als wij met z'n allen in het oranje over straat gaan op Koninginnedag of wanneer het Nederlands elftal weer eens een wedstrijd gewonnen heeft?


Enfin, terug naar de show -- die was echt wel héél gaaf! Onder begeleiding van muziek en waterfonteinen bewoog orka Shamu door het water en spetterde in het rond, met of zonder menselijke begeleiding. De eerste 14 rijen van het stadion, ook wel 'soak zone' genoemd, deden hun naam eer aan want de mensen die daar zaten waren behoorlijk nat! Wij zaten comfortabel in het midden van rij 16 dus we hebben het goed kunnen zien zonder nat te worden. Na zo'n twintig minuten zat de show erop en stroomde het stadion leeg (de mensen, niet het water )

Vervolgens hebben we nog een aantal andere attracties bezocht, zijn op de foto geweest met een plastic Shamu (want dichterbij de échte komen, dat mocht niet en zou ik eerlijk gezegd ook niet durven, zo'n dier heet vast niet voor niets in het Engels) en Werner heeft een dolfijn kunnen aaien

Na de dolfijnenshow in een ander deel van het park vonden we het welletjes en besloten zoals eerder gezegd om richting hotel te gaan en later op de dag terug te gaan naar SeaWorld. Na eerst een bezoek aan Walmart te brengen voor zonnebrandspray (die gaat er onderhand net zo rap doorheen als flessen water) zijn we het zwembad ingedoken en hebben nog wat kleur opgedaan in de Floridaanse zon. De UV-index is hier dagelijks 12 (het maximum in Nederland is 10, en dat wordt zelden gehaald) dus insmeren (of eigenlijk, insprayen) is geen overbodige luxe. En omdat het waterproof is, vormt tussendoor zwemmen geen probleem. Het enige lastige is, hoe krijg je het er weer af?!

Update... we leven nog
Het heeft wel ontzettend geregend en gewaaid, en het bliksemt nog behoorlijk, maar: geen tornado gezien en SeaWorld ligt er ook nog gewoon

Op elk tv-station is op dit moment (meestal in een nieuwsbalk onder in het scherm) een waarschuwing te zien:

Issued at: 7:44 PM EDT 6/16/09, expires at: 8:30 PM EDT 6/16/09

A

severe thunderstorm warning

remains in effect until 8.30 PM for central Orange and north central Osceola counties,

At 7.41 PM, national weather service doppler radar continued to indicate a severe thunderstorm capable of producing penny size hail, and damaging winds in excess of 60 mph. This storm was located near conway, moving south at 10 mph.

Orlando executive airport reported a wind gust of 60 mph at 741 pm. Orange county skywarn reports quarter sized hail at lake margaret and conway at 742 pm.

Doppler radar has indicated some weak rotation within this storm. While not immediately likely,

a tornado may still develop

. If a tornado is spotted, act quickly and move to a place of safety in a sturdy structure, such as a small interior room.

En dat terwijl we dus 3 uur geleden nog lekker bij het zwembad lagen, genietend van de zon! We hádden plannen om vanavond nog terug te gaan naar SeaWorld, maar dat doen we dus maar even niet!

In deel 5 van deze serie (jaja, een heuse serie) het verslag van een dag in Universal Studios Florida.

Om te beginnen hadden we eerst iets heel leuks bij het ontbijt. Hier in de omgeving staan verschillende planten en bomen die we thuis uiteraard niet hebben (bananenbomen en palmen enzo) dus we hadden al enkele keren salamanders in het wild rond zien lopen. Ook vliegen hier vlinders rond die twee keer groter zijn dan thuis (*ril*) maar wat nu wel leuk was: vanochtend liep er op het ontbijtterras een eekhoorntje rond! De eekhoorn was absoluut niet schuw of wat dan ook, en klom zelfs op de rugleuning van de stoel waarin ik zat en op de rand van verschillende tafels! Ze zijn blijkbaar erg gewend aan mensen, heel leuk!

Na het ontbijt stapten we in de auto, op weg naar Universal. We kwamen aan rond 10.30 uur nadat ik op de I4 in eerste instantie de verkeerde kant op gereden was (namelijk westwaarts, richting Disney). Na even omdraaien bij de afit Kissimmee reden we dan de kant op en we konden de auto parkeren in de parkeergarage. (Dat is tevens een tip voor Disney; bouw een parkeergarage! Bij Disney staat de auto namelijk de hele dag in de volle zon, en hoewel de airco het voertuig snel koel krijgt, blijven je stuur en de hendel voor de automatische versnellingsbak lang heet.) Goed, na het parkeren zijn we even langs Guest Services gewandeld waar we onze gratis ExpressPlus tickets kregen en vervolgens het park konden betreden.

Na eerst een parkplattegrond te hebben gescoord (die hier in elk park gratis zijn, want gesponsord door bijvoorbeeld Kodak of Coca-Cola) zijn we ons rondje gaan maken. Helaas was één van de attracties (de Hollywood Rip Ride Rockit rollercoaster) nog niet geopend; de opening van deze attractie staat gepland voor 2009 wat betekent dat ze er op dit moment de laatste hand aan leggen. Niet getreurd, er waren genoeg andere dingen te zien en te doen!







Zo was daar onder andere 'Twister', waarin je dankzij de special effects het gevoel krijgt midden in een tornado te zitten. Of 'Disaster', waar je in een metrotrein in Oakland zit terwijl alles om je heen vanwege een aardbeving in beweging komt. Of' 'Jaws', waarin de boot waarin je zit wordt 'aangevallen' door een haai! Of 'Men In Black - Alien Attack', waarin je een rit in een ruimtewagen maakt en aliens moet neerschieten om punten te verzamelen. Of 'Krustyland' waarin je samen met the Simpsons een rit maakt in een virtuele achtbaan, of... of... of....... noem maar op, er was zat te zien en te doen!

En dan een foto van ons top moment van vandaag:



We zijn met Spongebob op de foto geweest!

Rond een uur of half 5 hadden we het wel weer gezien en zijn we terug gegaan naar het hotel. Daar hebben we aan de rand van het zwembad lekker een uurtje in de zon doorgebracht, in de hoop een beetje te verkleuren. Hoofd en armen zijn al aardig bruin, maar de rest geeft nog nét geen licht in het donker (hoewel het in vergelijking met de Engelsen die hier ook zitten, erg meevalt Na het zwemmen en zonnen nog lekker gegeten bij Applebee's, met een toetje waar volgens mij genoeg caloriën in zitten om een hele dag op te kunnen leven... een chocolate chip cookie van 20 centimeter in doorsnee, met daarop bijna een halve liter vanille-ijs, slagroom, gesmolten fudge en Oreo-chips... echt NIET meer normaal!